Nieuws

3 januari 2022

Fluitende postbezorger Reggie: “Het is wat je er zelf van maakt”

Reggie werkt sinds 5 jaar bij Cycloon. Door weer en wind brengt hij de post rond in Deventer. Hij ging van een introverte medewerker naar een sociale postbezorger die vooral in Keizerslanden en Zandweerd wordt herkend om zijn vrolijk fluitende verschijning.

 

Reggie: “Ik werk al 8 jaar bij KonnecteD en daarvan word ik al 5 jaar gedetacheerd naar Cycloon. Ik begon ooit op de metaalafdeling, als manusjevan-alles. Omdat ik een hartaanval kreeg was ik er een tijdje uit en kon ik niet alles meer doen. Mijn werkleider vroeg of ik misschien bij de post aan de slag wilde. En nu zit ik er al vijf jaar. Het is heel zelfstandig werk, je moet efficiënt werken en secuur zijn. Dat is belangrijk, want je werkt met privacygevoelige informatie. Je moet natuurlijk ook wel van fietsen houden want je haalt al gauw zo’n kilometer of 20 per dag!”

Tekst gaat verder onder de foto

Positieve ontwikkeling

De sfeer in het Cycloon-team is leuk. Reggie: “Mensen zien me altijd als een vrolijke, fluitende jongen. Ik hou van humor; het is wat je er zelf van maakt. Vroeger was ik heel erg op mezelf, ik liet niet zo van me horen en was alleen maar op mijn werk gefocust. Mede dankzij mijn leidinggevende Anja en mijn collega’s heb ik geleerd om meer open en sociaal te zijn. Ook in het werk is dat fijn. Ik krijg tijdens mijn werk wel eens vragen over de post. Maar er zijn zoveel postbezorgers, dat het soms moeilijk te achterhalen is of het bij ons ligt, of bij DHL of PostNL. Ik sta mensen altijd vriendelijk te woord, want het belangrijkst is dat je ze probeert te helpen.”

 

Bekend in Keizerslanden

De onafhankelijkheid in het werk is wat Reggie het meest prettig vindt. “Elke ochtend worden we ingedeeld. De post die je krijgt sorteer je dan zelf. Dat doe je aan de hand van hoe je je route fietst. Dat bepaalt iedereen voor zichzelf”, vertelt hij. “Eerst liep ik de wijken Keizerslanden of Zandweerd, maar omdat ik opnieuw een hartaanval heb gehad, hebben mijn collega’s me liever wat dichterbij. Toch vragen mensen daar nog steeds af en toe naar me. Ook in winkels brengen we post, en dan gaan mensen je toch na een tijdje missen. Dat vind ik leuk om te horen.”